Duns Ouray vindt dat rechts onterecht onder vuur ligt van links. De nieuwsmakers zijn dan ook zó links geworden, dat rechts er goed aan doet links de les te lezen. ‘Rechts staat er in de kredietcrisis naakt bij’, zo begint Peter Giesen zijn artikel in het Betoog, 18 oktober. Immers, ‘de rommel van het bedrijfsleven moet worden opgeruimd door de vermaledijde overheid’. Hieruit concludeert hij dat zijn ‘linkse elite’ een grotere invloed op de samenleving en de economie moet eisen. Want links heeft een waardevolle traditie van ‘solidariteit, matiging en compassie’ te bieden. Giesen ziet ‘tandenknarsend’ toe hoe de werkelijke macht bij rechts ligt, dat het bedrijfsleven heeft ‘heilig verklaard’. Nu, ik heb goed nieuws voor Peter Giesen en zijn gebit: Nederland is een eenpartijstaat. Die partij, de PvdA, heeft een aantal dependances: CDA, VVD, D66, et cetera. De Partij wint altijd de verkiezingen. Alle dependances van de PvdA zijn voor de verzorgingsstaat, herverdeling van inkomen, het afschaffen van de soevereiniteit ten faveure van internationale samenwerking, milieuzorg, pacifisme. Alle partijen passen binnen het sociaal-democratische paradigma. Als rechts werkelijk aan de macht is, dan hoor ik graag van Peter Giesen waar die rechtse elite dan zit. Want ik zie alleen maar linkse talking heads op tv, linkse columnisten in de kranten, linkse ambtenaren en linkse politici. Publieke omroep Natuurlijk krijgt ‘de linkse elite de schuld van alle problemen’. Ten eerste heeft links met de verzorgingsstaat de democratie om zeep geholpen. De Nederlanders die voor hun inkomen afhankelijk zijn van de staat – meer dan de helft – zullen altijd links stemmen. Verder houdt links met belastinggeld de publieke omroep, de kranten en opiniebladen op de been. Waarom? Om andersdenkenden uit het debat te verdringen. Ook het onderwijs wordt door links misbruikt voor politieke propaganda. Links heeft Nederland zodoende gereduceerd tot een geleide democratie. Meer dan de helft van de Nederlanders leunt voor zijn inkomen op de staatEr is geen partij, geen omroep en geen krant die niet het sociaal-democratische paradigma aanhangt. Ik kan Giesen dan ook niet verwijten dat hij een verkeerde voorstelling geeft van rechts. Hij kan immers niet beter weten. Neem die subprime-crisis. Rechts heeft niet het bedrijfsleven heilig verklaard, maar de vrije markt. Waarom? Omdat de vrije markt in het belang van de burgers is. Het bedrijfsleven heeft een bloedhekel aan de vrije markt. Bedrijven zitten niet op concurrentie te wachten. Zij hebben een natuurlijke voorkeur voor samenwerking met de overheid, voor een linkse politiek. Giesen veronderstelt dat de ‘rommel’ van de subprime-crisis veroorzaakt is door ‘het bedrijfsleven’. Niet waar. Die ‘rommel’ is veroorzaakt door de Amerikaanse Community Reinvestment Act, een stukje linkse wetgeving van Jimmy Carter. Die wet dwingt banken leningen te verstrekken aan mensen die niet kredietwaardig zijn. Voor die zogeheten subprime mortgages bestond maar weinig animo. Wie wil er geld lenen aan mensen die dat niet kunnen terugbetalen? Daarom zorgde president Clinton ervoor dat Fannie Mae en Freddie Mac deze subprime mortgages gingen opkopen. In 1999, toen je Bush er nog niet de schuld van kon geven, voorspelde de New York Times over Fannie Mae: ‘De door de overheid gesubsidieerde corporatie kan bij een economische neergang in de problemen komen, en daarmee redding door de overheid afdwingen.’ Dus links, en niet rechts, heeft de schuld van de subprime-crisis. Allerarmsten Giesen zegt dat ‘in de VS het aantal allerarmsten tussen 2000 en 2005 met 26 procent toenam’. Wat hij niet vermeldt, is dat tussen 2001 en 2005 ook het budget voor armoedebestrijding met 39 procent toenam. Het is ironisch dat Bush hierbij gemotiveerd werd door ‘solidariteit en compassie’. Precies die linkse deugden die Giesen als recept voor de toekomst ziet. Maar blijkens deze cijfers resulteert meer ‘solidariteit en compassie’, dus meer verzorgingsstaat, in meer armoede. Een verschijnsel dat we ook in Nederland kennen.