De campagne voor de komende Europese verkiezingen moet nog op gang komen, maar onder de kandidaten voor de Nederlandse zetels in Brussel en Straatsburg zal de nervositeit ongetwijfeld al groot zijn. Zo is reeds enige tijd duidelijk dat de kiezer momenteel alle kanten opschiet en de politieke kaarten op 7 juni flink door elkaar worden geschud. Al ging deze week een nog grotere schok door de gevestigde partijen nadat Geert Wilders’ PVV aankondigde zich definitief op de stembusstrijd te storten.
Hoewel peilingen voor de Tweede Kamer doorgaans geen goede graadmeter voor de Europese verkiezingen zijn, zou de PVV volgens de peilingen zomaar vier Hollandse eurozetels kunnen wegkapen. Daarmee zou de toch al forse leegloop onder de huidige zevenentwintig Nederlandse Europarlementariërs nog grotere vormen aannemen. Uit deze maand bekendgemaakte kandidatenlijsten blijkt immers dat zeker twaalf van hen niet terugkeren of op een onverkiesbare plaats staan.
Indien de peilingen uitkomen, kunnen dat er wellicht nog flink wat meer zijn. De drie Europese hofleveranciers – CDA, PvdA en VVD – zullen dan nog eens een handvol zittende Europarlementariërs zien afdruipen.
De twee zetels die Paul van Buitenen in 2004 met Europa Transparant binnenhaalde leken voor het grijpen, omdat de klokkenluider en zijn partij in juni niet terugkeren. Maar zijn eurosceptische stemmers zullen waarschijnlijk naar de PVV verkassen. Bovendien zal Nederland in juni sowieso ook nog eens twee van de zevenentwintig zetels moeten inleveren, het gevolg van een oude afspraak uit het nog altijd geldende Verdrag van Nice. Beide zetels zijn voor nieuwkomers uit Bulgarije en Roemenië, toevallig juist de twee landen die Wilders vanwege de welig tierende corruptie direct weer uit de Unie wil zetten.
Hoewel pas op 7 juni duidelijk wordt hoe groot de ravage is, lijkt de kans groot dat de Nederlandse eurodelegatie versnipperd wordt over negen of tien partijen. Een te betreuren ontwikkeling, daar een kleine fractie in Europa – meer nog dan in de Tweede Kamer – een forse handicap oplevert vanwege het enorme en nauwelijks te behappen politieke speelveld.
Partijen met één, twee of drie zetels worden immers gedwongen te specialiseren en bepaalde belangrijke dossiers geheel te laten liggen. Vooral ook gezien het grote aantal nieuwkomers belooft dat weinig goeds voor een stevige Hollandse inbreng in Brussel. Al kan men van de nood natuurlijk een deugd maken en louter de eigen Europese stokpaardjes berijden, hetgeen zeker aan de PVV wel toevertrouwd zal zijn.


